Mostrando entradas con la etiqueta k. A Coruña. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta k. A Coruña. Mostrar todas las entradas

29.12.10

El 'ladrillo coruñés... el de las grandes superficies... el de Paco Vázquez

"El Tribunal de Cuentas ha decidido instruir diligencias preliminares para determinar si hubo irregularidades en la creación del centro comercial Marineda Plaza en un polígono industrial de A Coruña. (...)

Marineda Plaza, uno de los mayores centros comerciales de Europa, que será inaugurado en unos meses, se está construyendo sobre una parcela de unos 95.000 metros cuadrados adquiridos en 2004 por la empresa promotora, Invest Cos.

En enero de 2006, el entonces alcalde coruñés, Francisco Vázquez, anunciaba que Ikea se instalaría en la parcela, aunque la multinacional sueca no adquirió hasta medio año después los 24.000 metros en los que ahora se asienta su tienda en A Coruña.

Cuatro meses más tarde, el pleno municipal aprobaba provisionalmente una modificación del Plan General de 1998, con la que creaba una normativa específica para las grandes áreas comerciales, la 9.3.

Entre otras variaciones, elevaba tanto la altura máxima de edificación como la superficie construible de cada parcela, pasando de los 11,5 metros de altura y del 70% de la extensión total que rige la normativa 9.2 de los polígonos industriales-comerciales, a los 18 metros y al 80%, "pudiéndose alcanzar el 100% de la parcela".

En diciembre de 2007, otro acuerdo plenario concedía esa calificación 9.3 a la parcela adquirida por Invest, y a otros terrenos comprados en la zona por la sociedad a particulares. Entre las fincas adquiridas estaban las instalaciones de Herederos de Ignacio de la Iglesia (empresa propiedad de la familia política del alcalde) y media docena de fincas que esta última había ido comprando en estos años.

El pleno suprimió además a esta zona la consideración de Área de Planeamiento Remitido (APR). Es decir, se pasaba de estimarla como objeto de una futura planificación, a la definitiva de suelo urbano consolidado, según el plan vigente (a pesar de que en parte eran monte o labradío).

La APR de la zona tenía marcada como tope de edificabilidad la entonces existente: 13.492 metros cuadrados, según la ficha catastral. Suprimir la APR suponía concederle a la finca una edificabilidad de más de 220.000 metros cuadrados construidos.

Además del incremento de edificabilidad, el suelo urbano consolidado exime a los propietarios de la obligación de ceder al Ayuntamiento el suelo necesario para viales y servicios generales, así como zonas verdes y equipamientos, y de ceder también la plusvalía generada por el aprovechamiento urbanístico, alrededor del 10% de la superficie." (El País, 27/12/2010, p. 2)

15.2.08

“O alcalde anda agochado como unha galiña” e será que ten moito que agochar...

“Se ten cartos que os coma el, pero que non veña arruinarnos”.

Veciños de Aranga acusan o goberno local de recualificar 300 hectáreas para favorecer a un empresario a conta das súas terras e mesmo de casas.

“Abaixo o caciquismo rural. As nosas casas están en xogo”. Neste municipio da comarca de Betanzos, que conta con pouco máis de 2.200 veciños, o goberno local propón unha das maiores recualificacións urbanísticas de todo o Estado. O principal beneficiado do PXOM que se proxecta é un dos empresarios máis ricos e menos coñecidos de Galiza: Xosé Collazo Mato. O magnate coruñés, propietario de múltiples casinos, bingos e salas de xogo en todo o Estado, Europa e América, quere tres millóns de metros cadrados de terreos rústicos para promover un polígono industrial e 744 vivendas (un proxecto a 20 minutos da Coruña por autovía). A polémica estoupou ao saberse que o alcalde, Manuel Brañas Abad (PPdeG), e o empresario tiñan asinado un convenio dende hai máis dous anos para levar adiante este plan de costas aos veciños. (…)

Mais Collazo atopa un forte atranco onde seguramente menos agardaba. Ninguén imaxinaba que o faraónico plan urbanístico mobilizase un municipio escasamente poboado e avellentado.

A Fina Gómez trémelle a voz ao falar da polémica recualificación. Se esta sae adiante, a súa familia terá que deixar o fogar onde naceu e onde vive canda o seu home, Manuel Martínez, un fillo, unha nora e dous netos. Está indignada co goberno local: “Son uns covardes, por que non dan a cara? O alcalde anda agochado como unha galiña”. Este mesmo mes decatouse de que a súa casa e os quince ferrados de terra que a circundan, no lugar de Vilourís (Vilarraso), poden desaparecer nun abrir e pechar de ollos. O que máis lle doe é saber que no consistorio sabían o que podía pasar dende hai polo menos dous anos e ninguén lle dixo nada “de que preparaban este pelotazo”.

O mesmo opinan Delfina Roca e Xosé López, outro matrimonio do lugar d'A Castellana que se opón ao PXOM. Xosé sinala que os movementos especulativos xa principiaron hai preto de tres anos cando varios intermediarios da zona comezaron a mercar terreos. Primeiro dixéronlles que era para facer un couto de caza e tempo despois para un campo de golf. Segundo lle aseguraron a Vieiros, pagáronse auténticas miserias: 60 euros por ferrado (que en Aranga equivale a 436 metros cadrados). Posteriormente as cifras foron medrando segundo cada caso e chegaron nalgún até os 250 euros por ferrado. Outros afectados que prefiren non aparecer co seu nome sinalan que un intermediario, que identifican como “caciquiño do pobo”, ameazaba os propietarios con que se non vendían ían perder cartos porque “logo virían expropiar”.

E onde está a Xustiza?

Aínda que o empresario asegura que posúe o 51% dos terreos, cifra que precisa para que sexa válido o convenio urbanístico, os veciños dubidan de que isto sexa certo. (…)

Outros pensan que é preciso que a Xustiza investigue todo o que rodea a recualificación, por se hai responsabilidades penais.” (Vieiros, 14/02/2008)